Czytelnia polonijna

„Nasz Czas”, periodyk polonijny, ukazujący się na Litwie, Łotwie i w Estonii, w którym Ryšard Maceikianec pyta:

„Pani Przewodnicząca. Dziś wiele się mówi o rzekomych problemach litewskich Polaków, w tym związanych z pisownią imion i nazwisk, co zahacza o działalność Państwowej Komisji do spraw języka litewskiego (Valstybinė lietuvių kalbos komisija), której działalnością Pani kieruje. Co więcej, w wyniku „dobrze” postawionej propagandy – mieszkańcy sąsiedniej Polski i polskojęzyczni obywatele innych krajów są święcie przekonani, iż imiona i nazwiska litewskich Polaków do dziś są lituanizowane – dodawane są litewskie końcówki, a gdzie się da – tłumaczone na język litewski”.
Przewodnicząca Daiva Vaišnienė odpowiada: „Niestety, nie jesteśmy w stanie dotrzeć do tych, którzy ulegają podobnej nie odpowiadającej prawdzie informacji, zresztą nie należy to do funkcji naszej Komisji.
Faktem natomiast jest, iż w dniu 31 stycznia 1991 roku Rada Najwyższa Republiki Litewskiej przyjęła specjalną uchwałę „ O pisowni imion i nazwisk w dowodzie osobistym obywatela Republiki Litewskiej”, zgodnie z którą sam obywatel narodowości nielitewskiej decyduje, czy jego imię i nazwisko pisze się zgodnie z brzmieniem : a) według wymowy i bez ugramatyczniania (bez końcówek litewskich) albo b) według wymowy i z ugramatycznieniem (dodając końcówki litewskie). Powyższa uchwała ustaliła też , iż imiona i nazwiska wszystkich obywateli pisze się znakami alfabetu litewskiego”.

Czytacz

 

Redaktor

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany.